Lista panoram
Wyszukiwarka panoram
Obszar wyszukiwania na mapie
Wybierz pozycje
<< mniej
Łubowice (z niem. Lubowitz) są niewielką wioską, leżącą na północ od Raciborza. Uroku miejscowości dodaje leniwie zazwyczaj płynąca nieopodal Odra. Archeolodzy odkryli tutaj bogate pozostałości grodu kultury łużyckiej, z IX–VII w. przed Chrystusem. Jednak w historii Śląska zapisały się Łubowice z innego powodu. Miejscowość obierały za swoją siedzibę znaczące rody szlachty śląskiej, a pod koniec XVIII wieku przybyli tutaj Eichendorffowie. I właśnie w ich pałacu, w roku 1788, urodził się Józef von Eichendorff, który po latach wyrósł na popularnego niemieckiego poetę, porównywanego z samym Goethem. W czasach dzieciństwa poety rodzina Eichendorffów była także właścicielem zamku w Toszku. Mimo późniejszej wędrówki: związków z Raciborzem, Wrocławiem, wreszcie z Nysą, poeta nie krył sentymentu do krainy dzieciństwa. „Pałac stoi w purpurze Przedwieczornych zórz Jakby tam muzyk stary Rozpiął marzenia snów.” Pałac wywierał wielkie wrażenie, szczególnie po przebudowie z roku 1858. Ówczesny właściciel, książę von Ratibor, nadał mu modny, neogotycki wygląd. Takim znany jest z licznych pocztówek. Zdewastowany w 1945 roku, w następnych latach popadł w ruinę. Urok miejsca podkreślał piękny park. Poeta wspominał: „Długie aleje ze ścianami równo przystrzyżonych, wysokich drzew, rozbiegają się we wszystkich kierunkach, pomiędzy nimi zaś rozpościerają się wielkie rabaty kwiatowe. Wśród tego szemrzą cicho fontanny, a chmury przepływają wysoko ponad cienistymi alejami”. Dziś możemy się romantycznie zadumać wśród ruin pałacu, pod rozłożystymi drzewami, podczas spaceru grabową Zajęczą Aleją. W Łubowicach działa Górnośląskie Centrum Kultury i Spotkań im. Eichendorffa oraz izba pamiątkowa.
więcej>>
Wycieczki: Zamek w Łubowicach
Łubowice (z niem. Lubowitz) są niewielką wioską, leżącą na północ od Raciborza. Uroku miejscowości dodaje leniwie zazwyczaj płynąca nieopodal Odra. Archeolodzy odkryli tutaj bogate pozostałości grodu kultury łużyckiej, z IX–VII w. przed Chrystusem. Jednak w historii Śląska zapisały się Łubowice z innego powodu. Miejscowość obierały za swoją siedzibę znaczące rody szlachty śląskiej, a pod koniec XVIII wieku przybyli tutaj Eichendorffowie. I właśnie w ich pałacu, w roku 1788, urodził się Józef von Eichendorff, który po latach wyrósł na popularnego niemieckiego poetę, porównywanego z samym Goethem. W czasach dzieciństwa poety rodzina Eichendorffów była także właścicielem zamku w Toszku. Mimo późniejszej wędrówki: związków z Raciborzem, Wrocławiem, wreszcie z Nysą, poeta nie krył sentymentu do krainy dzieciństwa. „Pałac stoi w purpurze Przedwieczornych zórz Jakby tam muzyk stary Rozpiął marzenia snów.” Pałac wywierał wielkie wrażenie, szczególnie po przebudowie z roku 1858. Ówczesny właściciel, książę von Ratibor, nadał mu modny, neogotycki wygląd. Takim znany jest z licznych pocztówek. Zdewastowany w 1945 roku, w następnych latach popadł w ruinę. Urok miejsca podkreślał piękny park. Poeta wspominał: „Długie aleje ze ścianami równo przystrzyżonych, wysokich drzew, rozbiegają się we wszystkich kierunkach, pomiędzy nimi zaś rozpościerają się wielkie rabaty kwiatowe. Wśród tego szemrzą cicho fontanny, a chmury przepływają wysoko ponad cienistymi alejami”. Dziś możemy się romantycznie zadumać wśród ruin pałacu, pod rozłożystymi drzewami, podczas spaceru grabową Zajęczą Aleją. W Łubowicach działa Górnośląskie Centrum Kultury i Spotkań im. Eichendorffa oraz izba pamiątkowa.
więcej>>
Łubowice (z niem. Lubowitz) są niewielką wioską, leżącą na północ od Raciborza. Uroku miejscowości dodaje leniwie zazwyczaj płynąca nieopodal Odra. Archeolodzy odkryli tutaj bogate pozostałości grodu kultury łużyckiej, z IX–VII w. przed Chrystusem. Jednak w historii Śląska zapisały się Łubowice z innego powodu. Miejscowość obierały za swoją siedzibę znaczące rody szlachty śląskiej, a pod koniec XVIII wieku przybyli tutaj Eichendorffowie. I właśnie w ich pałacu, w roku 1788, urodził się Józef von Eichendorff, który po latach wyrósł na popularnego niemieckiego poetę, porównywanego z samym Goethem. W czasach dzieciństwa poety rodzina Eichendorffów była także właścicielem zamku w Toszku. Mimo późniejszej wędrówki: związków z Raciborzem, Wrocławiem, wreszcie z Nysą, poeta nie krył sentymentu do krainy dzieciństwa. „Pałac stoi w purpurze Przedwieczornych zórz Jakby tam muzyk stary Rozpiął marzenia snów.” Pałac wywierał wielkie wrażenie, szczególnie po przebudowie z roku 1858. Ówczesny właściciel, książę von Ratibor, nadał mu modny, neogotycki wygląd. Takim znany jest z licznych pocztówek. Zdewastowany w 1945 roku, w następnych latach popadł w ruinę. Urok miejsca podkreślał piękny park. Poeta wspominał: „Długie aleje ze ścianami równo przystrzyżonych, wysokich drzew, rozbiegają się we wszystkich kierunkach, pomiędzy nimi zaś rozpościerają się wielkie rabaty kwiatowe. Wśród tego szemrzą cicho fontanny, a chmury przepływają wysoko ponad cienistymi alejami”. Dziś możemy się romantycznie zadumać wśród ruin pałacu, pod rozłożystymi drzewami, podczas spaceru grabową Zajęczą Aleją. W Łubowicach działa Górnośląskie Centrum Kultury i Spotkań im. Eichendorffa oraz izba pamiątkowa.
więcej>>
Wycieczki: Zamek w Łubowicach
Łubowice (z niem. Lubowitz) są niewielką wioską, leżącą na północ od Raciborza. Uroku miejscowości dodaje leniwie zazwyczaj płynąca nieopodal Odra. Archeolodzy odkryli tutaj bogate pozostałości grodu kultury łużyckiej, z IX–VII w. przed Chrystusem. Jednak w historii Śląska zapisały się Łubowice z innego powodu. Miejscowość obierały za swoją siedzibę znaczące rody szlachty śląskiej, a pod koniec XVIII wieku przybyli tutaj Eichendorffowie. I właśnie w ich pałacu, w roku 1788, urodził się Józef von Eichendorff, który po latach wyrósł na popularnego niemieckiego poetę, porównywanego z samym Goethem. W czasach dzieciństwa poety rodzina Eichendorffów była także właścicielem zamku w Toszku. Mimo późniejszej wędrówki: związków z Raciborzem, Wrocławiem, wreszcie z Nysą, poeta nie krył sentymentu do krainy dzieciństwa. „Pałac stoi w purpurze Przedwieczornych zórz Jakby tam muzyk stary Rozpiął marzenia snów.” Pałac wywierał wielkie wrażenie, szczególnie po przebudowie z roku 1858. Ówczesny właściciel, książę von Ratibor, nadał mu modny, neogotycki wygląd. Takim znany jest z licznych pocztówek. Zdewastowany w 1945 roku, w następnych latach popadł w ruinę. Urok miejsca podkreślał piękny park. Poeta wspominał: „Długie aleje ze ścianami równo przystrzyżonych, wysokich drzew, rozbiegają się we wszystkich kierunkach, pomiędzy nimi zaś rozpościerają się wielkie rabaty kwiatowe. Wśród tego szemrzą cicho fontanny, a chmury przepływają wysoko ponad cienistymi alejami”. Dziś możemy się romantycznie zadumać wśród ruin pałacu, pod rozłożystymi drzewami, podczas spaceru grabową Zajęczą Aleją. W Łubowicach działa Górnośląskie Centrum Kultury i Spotkań im. Eichendorffa oraz izba pamiątkowa.
więcej>>
Wycieczki: Zamek w Łubowicach
Łubowice (z niem. Lubowitz) są niewielką wioską, leżącą na północ od Raciborza. Uroku miejscowości dodaje leniwie zazwyczaj płynąca nieopodal Odra. Archeolodzy odkryli tutaj bogate pozostałości grodu kultury łużyckiej, z IX–VII w. przed Chrystusem. Jednak w historii Śląska zapisały się Łubowice z innego powodu. Miejscowość obierały za swoją siedzibę znaczące rody szlachty śląskiej, a pod koniec XVIII wieku przybyli tutaj Eichendorffowie. I właśnie w ich pałacu, w roku 1788, urodził się Józef von Eichendorff, który po latach wyrósł na popularnego niemieckiego poetę, porównywanego z samym Goethem. W czasach dzieciństwa poety rodzina Eichendorffów była także właścicielem zamku w Toszku. Mimo późniejszej wędrówki: związków z Raciborzem, Wrocławiem, wreszcie z Nysą, poeta nie krył sentymentu do krainy dzieciństwa. „Pałac stoi w purpurze Przedwieczornych zórz Jakby tam muzyk stary Rozpiął marzenia snów.” Pałac wywierał wielkie wrażenie, szczególnie po przebudowie z roku 1858. Ówczesny właściciel, książę von Ratibor, nadał mu modny, neogotycki wygląd. Takim znany jest z licznych pocztówek. Zdewastowany w 1945 roku, w następnych latach popadł w ruinę. Urok miejsca podkreślał piękny park. Poeta wspominał: „Długie aleje ze ścianami równo przystrzyżonych, wysokich drzew, rozbiegają się we wszystkich kierunkach, pomiędzy nimi zaś rozpościerają się wielkie rabaty kwiatowe. Wśród tego szemrzą cicho fontanny, a chmury przepływają wysoko ponad cienistymi alejami”. Dziś możemy się romantycznie zadumać wśród ruin pałacu, pod rozłożystymi drzewami, podczas spaceru grabową Zajęczą Aleją. W Łubowicach działa Górnośląskie Centrum Kultury i Spotkań im. Eichendorffa oraz izba pamiątkowa.
więcej>>
Pałac w Chałupkach, znajdujący się 300 m. od mostu granicznego na Odrze, od wieków stanowi dominantę miejscowości, będącej niegdyś częścią Bogumina (dzisiejszy Bohumin w republice Czeskiej). Dzisiejszy kształt obiektu to wynik przebudowy dokonanej na przełomie XVIII i XIX w., która nadała mu kształt barokowy. Jednak zachował także elementy wcześniejsze. Pierwsze pisemne informacje o budowli pochodzą z roku 1373, choć jej początki sięgają wieku XIII. Pierwotnie budowla stanowiła typowy dla średniowiecza obronny zamek, który strzec miał przeprawy przez Odrę. Właścicielami jego byli książęta raciborsko-opawscy, później zaś – na początku XVI wieku - stał się on własnością margrabiego Jerzego Hohenzollerna, który w obliczu zagrożenia tureckiego przebudował go. Przechodzący kilkakrotnie z rąk do rąk obiekt znalazł się w latach 20-tych XVII w. w rękach rodu Henckel von Donnersmarck. Rodzina ta założyła park, a na przełomie XVIII i XIX w. dokonała przebudowy zamku, któremu nadano dzisiejszy barokowy kształt z mansardowym dachem i wieżą. Warto wspomnieć, że od 1742 r. główna część Bogumina znalazła się w Austrii, po drugiej stronie Odry, zaś sam pałac - w Prusach. Na początku XIX w. pałac stał się własnością Lichnowskich, a w 1846 roku kupiony został przez Salomona von Rotszylda. Był on bankierem, założycielem wiedeńskiego oddziału banku Rotszyldów. Został nobilitowany do godności barona przez Franciszka II Habsburga. Inwestował w nieruchomości i sztukę, a także był filantropem. Słynna rodzina żydowskich bankierów, za czasów której na początku XX w. dokonano przebudowy obiektu, posiadała rezydencję do 1936 r. Ponieważ Chałupki znajdowały się na terenie Niemiec, władze hitlerowskie odebrały Rotszyldom pałac, przekazując go baronowej von Kirchen und Pancken. W czasach PRL pusty i niszczejący początkowo (przez trzy dekady) obiekt, w latach 70. doczekał się wreszcie remontu, a w latach 80. umieszczono w nim hotel. Obecnie stanowi on własność gminy, wydzierżawioną prywatnej osobie. Znajduje się tu hotel, restauracja i dom przyjęć.
więcej>>
Pałac w Chałupkach, znajdujący się 300 m. od mostu granicznego na Odrze, od wieków stanowi dominantę miejscowości, będącej niegdyś częścią Bogumina (dzisiejszy Bohumin w republice Czeskiej). Dzisiejszy kształt obiektu to wynik przebudowy dokonanej na przełomie XVIII i XIX w., która nadała mu kształt barokowy. Jednak zachował także elementy wcześniejsze. Pierwsze pisemne informacje o budowli pochodzą z roku 1373, choć jej początki sięgają wieku XIII. Pierwotnie budowla stanowiła typowy dla średniowiecza obronny zamek, który strzec miał przeprawy przez Odrę. Właścicielami jego byli książęta raciborsko-opawscy, później zaś – na początku XVI wieku - stał się on własnością margrabiego Jerzego Hohenzollerna, który w obliczu zagrożenia tureckiego przebudował go. Przechodzący kilkakrotnie z rąk do rąk obiekt znalazł się w latach 20-tych XVII w. w rękach rodu Henckel von Donnersmarck. Rodzina ta założyła park, a na przełomie XVIII i XIX w. dokonała przebudowy zamku, któremu nadano dzisiejszy barokowy kształt z mansardowym dachem i wieżą. Warto wspomnieć, że od 1742 r. główna część Bogumina znalazła się w Austrii, po drugiej stronie Odry, zaś sam pałac - w Prusach. Na początku XIX w. pałac stał się własnością Lichnowskich, a w 1846 roku kupiony został przez Salomona von Rotszylda. Był on bankierem, założycielem wiedeńskiego oddziału banku Rotszyldów. Został nobilitowany do godności barona przez Franciszka II Habsburga. Inwestował w nieruchomości i sztukę, a także był filantropem. Słynna rodzina żydowskich bankierów, za czasów której na początku XX w. dokonano przebudowy obiektu, posiadała rezydencję do 1936 r. Ponieważ Chałupki znajdowały się na terenie Niemiec, władze hitlerowskie odebrały Rotszyldom pałac, przekazując go baronowej von Kirchen und Pancken. W czasach PRL pusty i niszczejący początkowo (przez trzy dekady) obiekt, w latach 70. doczekał się wreszcie remontu, a w latach 80. umieszczono w nim hotel. Obecnie stanowi on własność gminy, wydzierżawioną prywatnej osobie. Znajduje się tu hotel, restauracja i dom przyjęć.
więcej>>
Pałac w Chałupkach, znajdujący się 300 m. od mostu granicznego na Odrze, od wieków stanowi dominantę miejscowości, będącej niegdyś częścią Bogumina (dzisiejszy Bohumin w republice Czeskiej). Dzisiejszy kształt obiektu to wynik przebudowy dokonanej na przełomie XVIII i XIX w., która nadała mu kształt barokowy. Jednak zachował także elementy wcześniejsze. Pierwsze pisemne informacje o budowli pochodzą z roku 1373, choć jej początki sięgają wieku XIII. Pierwotnie budowla stanowiła typowy dla średniowiecza obronny zamek, który strzec miał przeprawy przez Odrę. Właścicielami jego byli książęta raciborsko-opawscy, później zaś – na początku XVI wieku - stał się on własnością margrabiego Jerzego Hohenzollerna, który w obliczu zagrożenia tureckiego przebudował go. Przechodzący kilkakrotnie z rąk do rąk obiekt znalazł się w latach 20-tych XVII w. w rękach rodu Henckel von Donnersmarck. Rodzina ta założyła park, a na przełomie XVIII i XIX w. dokonała przebudowy zamku, któremu nadano dzisiejszy barokowy kształt z mansardowym dachem i wieżą. Warto wspomnieć, że od 1742 r. główna część Bogumina znalazła się w Austrii, po drugiej stronie Odry, zaś sam pałac - w Prusach. Na początku XIX w. pałac stał się własnością Lichnowskich, a w 1846 roku kupiony został przez Salomona von Rotszylda. Był on bankierem, założycielem wiedeńskiego oddziału banku Rotszyldów. Został nobilitowany do godności barona przez Franciszka II Habsburga. Inwestował w nieruchomości i sztukę, a także był filantropem. Słynna rodzina żydowskich bankierów, za czasów której na początku XX w. dokonano przebudowy obiektu, posiadała rezydencję do 1936 r. Ponieważ Chałupki znajdowały się na terenie Niemiec, władze hitlerowskie odebrały Rotszyldom pałac, przekazując go baronowej von Kirchen und Pancken. W czasach PRL pusty i niszczejący początkowo (przez trzy dekady) obiekt, w latach 70. doczekał się wreszcie remontu, a w latach 80. umieszczono w nim hotel. Obecnie stanowi on własność gminy, wydzierżawioną prywatnej osobie. Znajduje się tu hotel, restauracja i dom przyjęć.
więcej>>